gesprek met Silvia Rottenberg vanwege afwezigheid dr. Yaniv Hagbi
Dr. Yaniv Hagbi moet op 18 juni vanwege het uitwisselingsprogramma tussen de UvA en de universiteit van Düsseldorf verstek laten gaan. In plaats daarvan zal spreken:
Silvia Rottenberg
Zij was tot vorig jaar verantwoordelijk voor de organisatie van de staatsprijs Prix de Rome (de Rijksakademie, 2006–7), en daarvoor werkzaam als coordinator van het centrum voor Holocaust en Genocide studies.
Silvia Rottenberg werd in 1976 geboren in Buenos Aires geboren, zij studeerde aan de Universiteit van Amsterdam Politicologie en Kunstgeschiedenis en aan het Goldsmith’s college te London Creative Curating en Fine Arts Administration (MA); daarnaast verbleef zij gaststudent aan de Berkeley Universiteit (EAP exchange program), volgde daar o.a. de vakken avant garde film, Contemporary American Art en studeerde ze bij Prof. T.J.Clark. Aan de Brandeis University nam ze deel aan het NACEE program.
Puubliceerde o.a. in: Metropolis M, Tubelight, Witte Raaf, St(ate of the)Art en redigeerde de boeken die bij de Prix de Rome worden uitgebracht. Ze schrijft momenteel over thema’s als herinnering en representatie van het verleden.
Ten tweede:
Op 18 juni is het thema van de gespreksronde: ‘verbeelding, plaats van het kwaad, van de kwelling en het goede..’
Plato meende dat een Homerus), het publiek ver- en misleidde met zijn verzonnen godenbespiegelingen en mensen daardoor tot ondeugdzaam gedrag verleidde. Hij was zeer kritisch over de rol van de kunstenaar in de samenleving.
Wat moeten de kunstenaars met zo’n beoordeling?
Is dat verzinnen niet juist een opdracht, of moet een kunstenaar de ware werkelijkheid tonen, is dit juist een aanmoediging tot gericht onderzoek naar wat echt is? Bestaat er ook zoiets als een slechte verbeelding en kan een kunstvoorwerp ‘verwerpelijk’ zijn.
Wat zijn de grenzen van de kunst of zijn er juist geen grenzen?
